Vanmorgen stonden we in Dubio, of we weg zouden varen, of nog een dagje blijven, want ook de Oudje’s in dit geval John, Marina, en de kinderen komen vandaag waarschijnlijk nog niet de brug over, en in de buurt van Kopenhagen dus blijven we nog maar één dag hier liggen, want morgen is het zeker mooi weer om te vertrekken uit dit ongunstige gat zonder winkels.
Dit is een bekende driesprong voor John en Marina destijds op skeelers, oei oei oerendhard.
Na ons ontbijt besluiten we om dan vandaag maar naar Stege te gaan met de bus, want daar is het vandaag feest, twee jaar geleden waren we daar ook, en zijn wij met Novah, en Silvan er ook met de bus naartoe gegaan, want die was gratis, eenmaal daar aangekomen belden we met de andere Oudje.’s dat ze ook daar naartoe moesten komen want het was daar erg leuk, en dus troffen we elkaar daar aan het einde van de hoofdstraat, we zijn toen aan de andere kant van de straat weer helemaal terug gelopen naar waar we waren begonnen, en later reden we met hen in de Camper weer terug naar de haven van Klintholm.
Als we om bijna 13:00 uur bij de bushalte staan, zijn we daar met nog drie mannen die ook die kant op willen, en als ik even later bij het bushokje naar de dienstregeling kijk zie ik dat de eerstbvolgende bus om 13:00 uur hier eigenlijk al hoort te zijn, ook de drie mannen zijn druk aan hier over aan het redeneren, tot er opeens een man aan komt met zijn zoontje, die tegen de drie mannen zegt, willen jullie gratis met de bus mee naar Stege, ga ik daar ook maar even bij staan, en zeg dat wij ook wel graag gratis mee willen met de bus, en dat wij met z’n drieen zijn, en ook nog eens Senioren. De man zegt jullie gaan gratis mee, ik regel dat wel even met de chauffeur van de bus, intussen komt ook Aafke er weer aangelopen, want die stond op de uitkijk bij de weg verderop om te zien of de bus er al aankwam, en dat blijkt inderdaad zo te zijn.
Even later komt de bus om de bocht, en rijd bij ons langs richting haven daar draait hij en komt deze kant op waar hij even verder dan de bushalte stopt, de man die ons de gratis rit aanbood, gaat als eerste de bus in, en praat met de chauffeur en wenkt ons om naar binnen te gaan, dus (steigen wir alle ein),ik had intussen de app gedownload waarop je een kaartje kunt kopen via internet, en was daar ook al zover mee dat ik 3 senioren plaatsen voor ons kon betalen, en de kosten waren slechts 48 kronen dus 6.30 euro voor ons drieën, ik hoefde alleen nog maar betaal in te drukken en het was betaald, gelukkig had ik daar mee gewacht tot het moment dat de man zei ik betaal, of ik regel dat even.
Nou deze busrit hadden we twee jaar terug ook al gemaakt, maar het is altijd weer mooi om door de Deense dorpje’s te rijden, en ook de velden zijn mooi met al dat graan van alle soorten, een halfuurtje doet de bus over de 12 km naar Stege, want er zijn veel haltes, en de bus zit bijna altijd vol, tenminste als wij er gebruik van maken, zijn we er.
Ik zie in ons eigen land ook wel bussen rijden, maar die zijn vaak leeg, ik denk dat ze hier minder betalen voor openbaar vervoer dan bij ons, maar andere zaken zoals een ijsje b.v die zijn echt duur want een ijsje met één bolletje kost 45 kronen en dat betaalde ik ook ongeveer voor de busrit met drie pensionada’s, een broodje Hamburger kost hier € 11,50. Mischien verdienen die Denen hier wel twee keer zoveel als wij in ons thuisland.
Aangekomen in Stege gaan we eerst maar naar de Netto Supermarket want die staat tegenover het busstation hier, als we dan alle zaken in ons mandje hebben, is dat nog wel even een behoorlijk gewicht, en Aafke wilde het boodschappen wagentje van Houkje eerst meenemen, maar dat moet je dan ook steeds meeslepen in zo’n drukke straat en rijd je iedereen over de tenen. Ik had het haar afgeraden, maar heb nu wel een zware rugzak op mijn rug.
Aafke was net voor ons ijsje’s aan het afrekenen en brengen toen opeens iemand belde, dus blijven likken en praten.
De Braderie zoals ik het hier maar noem, is ook bijna hetzelfde als bij ons, alleen zijn dus de versnaperingen hier twee keer zo duur als bij ons, alhoewel een bakje koffie met appelgebak bij ons ook al tegen de 10 euro kost.
Na twee uren hier om te hebben gesjouwd, hebben we het als pensionada’s wel gehad, en na ons ijsje te hebben geconsumeerd die echt erg lekker was, zoeken we de bus naar Klintholm maar weer op, na 10 minuten wachten komt er een bus langs waarop staat Mön’s Klint, en als we als laatste in willen stappen, vraag ik de chauffeur of hij ook naar Klintholm Havn gaat, en dat is zo.
Ik zeg tegen hem of ik pinnen kan in de bus, maar dat kan niet je kunt alleen Cash betalen zegt hij, waarop ik zeg dat ik net de app gedownload heb voor de buskaarje’s, maar nog niet goed weet hoe het werkt, hij zegt zoek dat onderweg maar even uit, en kom dan als je uitstapt maar even langs.
Dus stappen we alledrie gewoon in de bus, en ga ik via de app proberen te betalen, en dat lukt via mijn applepay dat op mijn telefoon staat, ik had wel gezien in de bus dat bijna iedereen met z’n smartphone betaalde door een QRCode te laten scannen door een apparaat dat bij de chauffeur hangt, en dan een zitplaats zoekt.
Als we dan in Klintholm Havn uit de bus stappen loop ik even naar hem toe, en laat zien dat ik heb betaald, hij kijkt mij eens dom aan, van wie ben jij, maar dan valt bij hem het kwartje en zegt hij Oké mate.
Nu nog even naar de haven toe lopen, en ik krijg daar onderweg toch wat moeite mee, of het door de ijsco komt, waarbij ik op een gegeven moment een erg zoute smaak van in de mond kreeg weet ik niet, maar de pijn zit ter hoogte van mijn middenrif, en dat geeft ook wat pijn op de borst, ik loop echter door, maar laat het wel even blijken aan Aafke, dat we even rustig aan moeten doen.
Als we bij de boot zijn gekomen klauteren we één voor één bij de preekstoel op, want de betonnen drijvende steiger waar wij aan liggen is nieuw, maar daardoor is de stap groot om aan boord te klimmen, voor Aafke hebben we ons uitklapbaar opstapje klaar liggen op de ankerbak en zetten dat op de steiger, en dat scheelt voor haar ongeveer 20 cm, Gerrit en ik redden het nwel zonder.
Het is nu vijf uur en dat is happy hour time, en dus kunnen we er nu weer eens eentje buiten in de kuip drinken, wat wel zo gezellig is met alle schepen die hier nog steeds liggen, morgen zal het wel de grootte uittocht worden vermoedt ik, om het weer kan het nu.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten