Onze reis in 2026 naar Scandinavie met de Marilena.

 

Het is waarschijnlijk dat dit wel eens onze laatste zeereis gaat worden, want vanwege gezondheidsproblemen gaat het nu ikzelf de jaren der sterken heb bereikt n.l.80 jaar, gaat het steeds beetje bij beetje moeilijker worden, met de bediening van zeilen, en ook het onderhoud van alles gaat met meer moeite, je denk bij jezelf, och dat doe ik wel even maar dan blijkt dat je er twee keer meer tijd en energie aan kwijt bent dan daarvoor, en dus moet je de planning flink bijstellen soms.

Enfin het is nu zover dat we kunnen vertrekken vandaag van onze ligplaats tussen Engwierum en Ee, maar eerst moet ik onze gastzeiler Gerrit ophalen uit Westergeest met de auto, en daarna ga ik de auto wegbrengen naar ons huisadres in de Molenkampflat, en ga ik de laatste boodschappen nog even ophalen met de vouwfiets. Na dat weer te hebben gedaan fiets ik terug naar de boot en daar doe ik toch nog bijna een halfuur over, snel alle boodschappen aan boord 

en ook de fiets, en dan start ik de motor en na de boot te hebben gedraaid in de smalle Ee wat daar ter plekke gelukkig net kan, varen we richting sluis waar we om halfacht aankomen.

Het schutten gaat snel, en al gauw varen we langs de jachthaven, we gaan niet de haven in want we willen graag morgenvroeg op tijd weg en daarom kunnen we alvast aan het remmingswerk bij de sluis vastmaken, het is wel weer meer dan een uur varen daarheen, maar kwart voor negen liggen we vast.

We zijn de enigste boot, alleen zitten er hier nog wat mensen te vissen, helaas hebben ze nog geen enkele vis weten te vangen, en na een uurtje taaien ze af.

Een halfuur later hoor ik opeens weer wat geluiden buiten en als ik ga kijken zie ik iemand in een kleine rubberboot zitten met een lcd schermpje aan die opeens

flink beet krijgt op zijn hengel, ik zie hem de vis aanslaan en even later blijkt het een snoekbaars re zijn van zo’n 80 cm.

Hij kon hem alleen niet uit het water krijgen, maar hij heeft twee vismaten op de steiger hier staan die er snel bij zijn met een schepnet, en dan is de snoekbaars even aan wal, na hem uitgebreid te hebben bewonderd laten ze nadat ze de haak hebben verwijderd, de vis weer zwemmen in zijn element.

Wij gaan nu maar te kooi, want morgen gaan we vroeg op weg, en de sluis draait om zeven uur, wij zijn van plan om acht uur te vertrekken richting Helgoland.

Het is ondertussen na een nacht goed geslapen te hebben, dat we wakker worden door geluiden van mensen die al druk bezig zijn om de sluis in te varen, want het is intussen 07:00 en dus gaan wij er ook maar uit, snel de kleren aan en dan eerst maar even ontbijten

Na het ontbijt horen we nog wat schepen naast ons die de sluis in willen, en dus gaan ook wij met nog drie andere jachten de sluis in, het schutten duurt wel even vanwege het grote verschil, maar om kwart voor negen varen we de sluis uit en het wad op.

Er staat weinig wind en die komt ook nog eens uit het noorden, en dus hijs ik het grootzeil alvast omhoog, en de Genua rollen we bij de verkenner WG wel af.

Halverwege gekomen meld ik ons nog even bij de verkeerspost Schiermonnikoog met de mededeling dat wij met drie personen aan boord onderweg zijn naar  Helgoland.

Om 11:00 uur stop ik de motor en rollen we de Genua af, en varen we met een snelheid tussen drie en vijf knopen richting Westereems boei.

Het is gelukkig net bezeild tot aan het windmolenpark boven Borkum, maar daarna word het knijpen, ik kom nog redelijk over de  geldzakplaat heen, en daarna gaat de wind iets krimpen vanwege waarschijnlijk het einde van het windmolenpark.

Wanneer we Juist zijn gepasseerd, komt er een wat vreemde bewolking opzetten, en ik vertrouw die lucht niet helemaal en na overleg met mijn bemanning gaan we voor de zekerheid toch maar een reef in het grootzeil doen, mocht het niet nodig zijn dan schudden we die er ook zomaar weer uit.

Het word echter wat anders, want ineens word het zicht om ons heen een stuk slechter, en zo ga ik niet naar de Eems/Jade boei om daar onze koers te verleggen naar 21 graden Noord op een plek waar veel scheepvaart bijelkaar komt.

Wat nu te doen ?. We hebben geluk, want we zijn erg dicht bij de verkennerboei van het Dovetief het betonde vaarwater naar Norderney, en ik stel voor om dat maar te doen, en dus na ampel beraad stuur ik op de verkenner af van het Dovetief.

Na snel de kaart te hebben geraadpleegt vinden we eerst nog een geelzwarte ton, maar die staat niet op mijn kaart dus verder zoeken maar weer, en ja daar is hij dan de roodwitte boei van het vaarwater naar Norderney. De volgende ton een rode ligt op een koers van 180 graden en ook die vinden we na enig zoeken.

De rest van de betonning tot aan de haven vinden we nog steeds dankzij de goede ogen van Aafke en Gerrit, het duurt wel lang voordat we bij de haveningang zijn, want de stroom is echt heftig ik vaar plankgas en haal maar net 3,5 knopen over de grond.

Eenmaal aangekomen bij de haven word het zoeken om een plekje en dat is voor onze diepgang van 2,20 m hier erg dun gezaaid, ik weet van vorige bezoeken dat ik alleen aan de kop van de lange steiger kan liggen en wanneer we daar dan aankomen ligt alles vol. 

Dus proberen we ergens aan de langskade een plekje te vinden, maar na twee mislukte pogingen zie ik een bootje liggen waarop enkele takkebossen op het achterdek liggen, dus een soort betonningsdienst, en na enig wikken en wegen maken we daar tenslotte maar vast met veel moeite want de bolders op het voor en achterschip zitten ver uitelkaar en de boot heeft in het midden geen gangpad om van de boot af te komen.

Na wat heen en weer gemanoeuvreerd te hebben lukt het ons om vast te maken, en kunnen we eindelijk even bekomen van alle wederwaardigheden van deze dag.

Even later nemen we er maar eentje op de goede afloop, want het had ook weleens nog mistiger kunnen worden, en daar brengen we dan maar ff een toost op uit.

Een twede poging om naar Helgoland te komen

De volgende morgen word ik wakker van een iemand die Hallo staat te roepen, en dus klouter ik uit mijn kooi en ga eens boven kijken wat of wie daar staat te roepen, het blijkt nadat ik ook een roepie roepie heb gedaan de havenmeester te zijn.

Hij zegt moin moin en direct er achteraan dat wij hier niet mogen liggen, nou ja dat had ik ook wel verwacht, maar ik zeg dat er vannacht geen enkele plaats ergens was te vinden vanwege onze tiefgang, van 2,20 m en dat kon hij wel begrijpen en na nog wat heen en weer gepraat kreeg ik hem toch zover dat we mochten blijven liggen, maar ik moest wel naar zijn kantoor komen om het havengeld te betalen, nou daar had ik geen probleem mee en dus ben ik na ons ontbijt op zoek gegaan naar zijn kantoor, en daar hing een bordje aan de deur ben op het haventerrein, nou dat word dus wachten maar gelukkig was hij er in tien minuten.

Toch maar even een selfie om te laten zien dat ik er was geweest.

Eerst dacht ik nog dat ik hem via een pinapparaat kon betalen maar nee hoor dat kon alleen in bar geld (cash dus) nou mij ook best het bleek slechts 20 euro te zijn en ik kreeg ook nog een officiële bon van hem met een stempel erop.

Dan word het weer tijd om te vertrekken, en het lijkt wel aardig te zijn met het zicht, want ik kan vanaf de boot het eiland Juist redelijk goed zien, we gooien dan ook al snel los en laten het betonningbootje waar met grote letters ook nog eens wasserschutzpolizei op staat achter ons en varen de haven uit om vervolgens via het door ons op de heenreis nagelaten spoor op onze plotter te varen naar de verkenner van het Dovetief.

Dit gaat echter niet zonder een aantal rare bonken op de zandruggen van het aldaar beruchte ondiepte van dat Dovetief, gelukkig is de Marilena een zeer sterk gebouwd schip en dus komen we na wat behoorlijke klappen weer in diep water terrecht.

Ik zeg tegen Aafke, dat ze nog wel even onder de vloer van de salon moet kijken of er ook water onder de vloer staat, na gekeken te hebben zegt ze dat er niets aan de hand is en dus varen we maar weer door via de andere door ons gepasseerde tonnen op de heenreis en zo zijn we even later weer bij de verkenningston van het

Dovetief zo nu eerst een koers uitzetten naar de ton vlak voor het ankergebied voor grote schepen en naar de ton is het nog zo’n 30 mijl dus 4 tot 5 uur motorzeilen daar naartoe.

Als we dan op zo’n 10 mijl afstand zijn, krijgen we weer met mist te maken, en daar word ik niet vrolijk van, want er komen hier allemaal trafficzone’s bijelkaar en om veilig hier door te varen is de AIS onontbeerlijk, en dus start ik mijn ipad op want daar staat mijn AIS ontvanger op en kan ik dus alle schepen zien die hier naartoe varen, gelukkig zijn dat er minder dan 10 stuks en er zijn er maar vier waarvan ik hinder van kan ondervinden, en tot nu toe kan ik ze ook bijna allemaal nog zien in de nevel die om ons heen hangt.

Als we er dan bijna zijn hebben we slechts met nog een schip te maken en dus ga ik maar even een poosje over de andere boeg varen en als hij voor ons langs is gevaren gaan we weer onze oude koers voorliggen en dat is helaas 30 graden i.p.v.21 graden naar de verkenner van Helgoland.

Nou dat is allemaal mooi uitgekomen en het zicht viel mee tot nu toe, echter begint het er op te lijken dat de mist dikker word en ook de cirkel om ons heen word kleiner, en dat word dus opletten geblazen, het is nu nog 13 mijl naar Helgoland.

Inderdaad word dit weer een spannend stukje want voor ons zie ik op de AIS dat er nog een aantal schepen onze weg kruisen maar na wat rekenwerk kom ik er achter dat ze of voor ons of achter ons langs zullen varen.

Ik kan alleen maar hopen dat het zicht beter word want Helgoland is wel niet zo moeilijk om aan te lopen, maar ik heb toch liever wat zicht tegen die tijd.

Maar tot onze verbazing breekt opeens de zon door eerst nog heel laag op de horizon word het licht en even later trekt de mist op en kunnen we weer op zicht navigeren.

Wanneer we nog een goede mijl van de verkenner afzijn strijken we het grootzeil alvast want dan hebben we daar straks in de haven geen last meer van..

, en hebben we wat meer tijd om een goede plek te vinden, nou eenmaal in de haven aangekomen blijkt dat er behoorlijk wat jachten liggen en niemand wil ons eigenlijk naast zich hebben vanwege vertrek om vier uur vannacht, en dus probeer ik aan te meren naast een groot jacht wat aan het eind van de haven ligt, maar ook die wil niet dat we tegen het aanmeren, want van de havenmeester mag er maar één schip op die plek liggen.

Hier liggen we naast het grote strijkijzer met z’n vriendelijke bemanning, Aafke en Gerrit staan op de kade, na de beklimming van de ladder in de kade.het was toen bijna HW.

Dan gaan we het maar proberen naast een groot strijkijzer van een boot en daar zijn ze een stuk vriendelijker aan boord, en we maken zonder problemen aan hen vast, we ruiken wel een dieselolie lucht rondom het schip, maar dat houd ons niet tegen om vast te maken.

Hè hè nu eerst nog even het grootzeil beter opdoeken en schoon schip maken en dan is het tijd voor een aankomstborrel het is ondertussen middernacht geweest

Het was weer een enerverende dag en alles viel gelukkig weer op zijn plaats, en nu naar kooi, het is mooi geweest.

Een dagje passagieren op Helgoland.

Na een goede nachtrust te hebben gehad, die we wel nodig hadden na alle wederwaardigheden, en nadat we ons ontbijt hebben verorbert, gaat Gerrit op weg naar de Havenmeester om het havengeld te betalen, en dat kan niet zonder hulp van onze buren van het strijkijzer, we liggen namelijk niet zoals dat vroeger was aan een drijvend vlot dat bij de muur werd gehouden door een ketting en dus kon je vastmaken aan dat vlot en ermee op en neer  gaan zodat je niet steeds met lijnen zat te klooien vanwege hoog en laagwater.

Nu ligt er een ronde balk waar je tegen aan kunt liggen en met een hele rij stootkussens tegen de kademuur blijf je vrij van de kant, echter wanneer het zoals nu noordewind is waai je met boot en al van de kant af, en kun je met geen mogelijkheid bij de trap komen om naar boven te klauteren.

Gelukkig zijn de drie mannen die op het strijkijzer zitten zo vriendelijk, om met de hek, en boegschroef de boot naar de kademuur te manoeuvreren zodat je op de trap in de kademuur kunt stappen om naar boven te klimmen.

Gerrit is voor zijn leeftijd nog in staat om deze hindernis te nemen, en daar hadden de heren strijkijzer wel respect voor, en ook wij uiteraard, al zijn wij ook de jongsten niet meer.

Een halfuur later komt hij weer op dezelfde manier terug met behulp van het trio strijkijzer zal ik maar zeggen.

Om een uur of halftwee gaan ook wij drieén geholpen door het trio van hiernaast de wal op om wat beweging, en er blijkt een soort braderie te zijn met een shantykoor uit Cuxhafen en ook zijn er allerlei kraampje’s met van alles en nog wat in het dorp, het is er gezellig druk, en wij kunnen dus ook heerlijk even genieten van alle dingen om ons heen vanaf één van de vele bankje’s die overal staan.

Nadat we het hier wel gezien hebben gaan we met de lift naar boven, en gaan we een korte wandeling maken langs de klippenrand, Gerrit en Aafke geven er op het laatst de brui aan, en willen wel even een tijdje op een bankje zitten, intussen ga ik nog even verder richting lange Anne om nog wat filmpje’s te maken van de Jan van genten die om deze tijd al flinke jongen hebben.

Na een paar filmpje’s te hebben gemaakt, ga ik weer terug naar waar ik Aafke en Gerrit op een bankje heb achtergelaten, en dan wandelen we via de kortste route richtng ons vaste stekkie wat vroeger Krebs was, maar als we daar aankomen blijkt de zaak gesloten te zijn, en zo te zien is er ook nog geen opvolger voor de laatste uitbater.

Erg jammer want je vind niet zomaar een andere leuke plek met uitzicht op Dune en het Unterland, enfin we gaan maar even op zoek om wat te drinken en/of 

Iets te knagen.

Omdat het hier feest is, zijn erg genoeg stalletjes en Aafke zegt dat ze wel zin heeft in pommes friet, en dus sluiten we maar aan in de rij, na 10 minuten zitten we aan een papieren schaaltje met mayonaise erbij te smikkelen op een grote ronde bank, die Gerrit had uitgekozen, de pattatten zijn nogal zout en dus minder geschikt voor mij , maar voor een keertje moet dat kunnen toch.

Ook hadden we al even wat inkopen gedaan bij één van de vele drank en andere genotmiddelen winkels die hier zijn, ik heb slechts 1 fles Beafeater gin en een fles Stroh rum van 80% gekocht, en Gerrit heeft een fles Asbach Üralt uitgekozen eerst had hij het over Franse Cognak, maar die kost hier op Helgoland evenzogoed nog € 45,= en dat was het hem niet waard.

Na onze patatten naar binnen te hebben gewerkt, besluiten we om op de boot maar een biertje te gaan drinken, en dus zetten we koers richting haven.

Daar aangekomen is het nu dus laagwater, en dat word dus weer een ganse onderneming om weer aan boord te komen via de steile ladder in de kademuur.

Gelukkig is hulp voor ons aanwezig van de schipper van het strijkijzer waar we tegen aanliggen, en die duwt zijn boot met boeg en hekschroef stijf tegen de kade zodat we, nadat we de trap zijn afgeklauterd op zijn boot kunnen stappen.

Onze kostbare schatten in vloeibare vorm laten we via een van hem geleende lijn voorzichtig naar beneden zakken.

Nu nog even van zijn schip op ons schip klauteren, gelukkig  dat goed en zonder brokken, en even later zitten we van een lekker witbierttje te genieten.

Ondertussen maken we onze plannen, en besluiten we om morgenvroeg om zeven uur te vertrekken richting Cuxhafen, ik heb uitgerekend dat we daar met het volgende HW om ongeveer 12:30 aan te komen om daar dan maar te tanken, als er tenminste geen lege tank is zoals de vorige keer.

Ik had hier graag willen tanken, maar het kwam niet goed uit met de tijd dat we hier zijn, en het scheelt nu de prijzen van de diesel overal aan het dalen is waarschijnlijk ook niet zoveel.

Er staat helaas voor morgen geen wind op het programma en dat word dus weer 5-6 uur moteren, en dat is niet leuk.

Op naar Cuxhafen aan de rivier de Elbe

Om zes uur gaat de wekker, en we weten dat we er ook echt uitmoeten willen we op tijd vertrekken, dus zijn we ook op tijd, en vertrekken we om 07:10 uit de haven, en zetten koers naar de monding van de Elbe, die we na drie uur achter het Ankergebied langs, van de grote schepen aan de rode tonnenkant opvaren om straks waar de geul het smalst is, over te steken naar de groene tonnenkant.

Wanneer we daar dan zijn kan het allemaal net, want aan de groene kant vaart een sleepboot met een groot ponton achter zich met de poten van twee grote windmolens erop in dezelfde richting varen als wij, en wij varen maar net iets sneller dan hun, ook heeft de sleep nog een sleper aan zijn achterkant om het zaakje in goede banen te leiden en daartussen zitten natuurlijk sleepkabels.

Door goed op te letten weet ik, door schuin over te steken het zaakje voor te blijven, en zitten we mooi aan de groene kant, en hebben geen last meer van de sleep.

In de verte zien we Cuxhafen al liggen en  daar gaan we proberen wat diesel in te slaan, om een uur of halfeen zijn we ter plaatse en gaan we direct als we de haven binnenvaren naar de tankstelle en leggen we de boot voor de dieselpomp neer.

Eerst maar even kijken of alles in orde is met de pomp en of er ook ergens een epistel hangt waarop te lezen staat dat er geen dieselolie te krijgen is.

Er hangt nergens zoiets, maar wel zie ik dat de pomp een literprijs van € 2,32 /ltr aangeeft, en daar worden we niet blij van uiteraard.

We besluiten om toch maar wat liters in de tank te doen, maar je moet hier om te tanken een bedrag invoeren, en dan slaat hij daar automatisch bij af.

Ik besluit om voor € 80,= te tanken want dat hebben we ongeveer nodig om nu nog naar Brunsbûttel te varen en dan ook nog 99 km door het Kielerkanaal

Zo gezegd zo gedaan, en direct na het tanken, zetten we weer koers naar Brunsbûttel want het is nu wel HW, maar de stroming blijft nog wel meer dan 2 uur doorlopen en dan zijn we mooi op het moment van stilstand bij de sluis.

Alles komt precies zo uit als ik het had berekend, en om 15:30 liggen we in de sluis met nog een zestal andere jachten, waarvan er twee bij zijn die meededen aan de CAMRACE naar Larvik in Noorwegen, maar ze waren gestopt met de race omdat het bijna niet te doen was vanwege de Noordenwind en de daarbij horende golfhoogte, ze waren allemaal bekaf omdat ze niet konden slapen en bij de EFB Boei waren ze uit de wedstrijd gegaan, ze hadden onze boot de Marilena herkent van onze eerdere deelnames aan deze race, en kwamen even naar ons toe tijdens het schutten in de sluis, om te vragen waar ze nu nog naar toe zouden kunnen voor de nacht, ik heb ze aangeraden om door te gaan naar het Giesselaukanaal, want daar kun je één nacht gratis liggen.

Wij zijn nadat we uit de sluis zijn gevaren hier de jachthaven bij de sluis binnengegaan, en daar vonden we nog een mooie plek helemaal achteraan, waar we nog nooit eerder hadden gelegen omdat die plekken meestal bezet waren.

Even later is er opeens actie want er wil een boot naast ons afmeren en die maakt vast aan de achter ons ligende moorring, en dus helpen wij hun even met het vastleggen van hun boot voor aan de kade.

Weer een poosje later is er wat gaande aan boord van onze buurlui, want er staat een brancard op de kade met twee mensen van de hulpdienst, en we zien dat onze buurman even later mee word genomen, Aafke wil weten wat er aan de hand is, en gaat van boord, loopt er naar toe en spreekt met onze buurvrouw die haar man staat na te wuifen..

Als Aafke even later weer aan boord komt, zegt ze dat de buurman een liesbreuk heeft en naar het ziekenhuis moet voor onderzoek, nou dat valt dus mee waarschijnlijk, alleen had hij het al toen ze in Kiel in de sluis lagen te wachten, en na gebeld te hebben met de hulpdiensten,deze actie al vanaf daar hadden geregeld.

Nu op weg naar het Gieselaukanaal.

Na een goede slaapsessie, zijn we weer reisvaardig, en vertrekken naar Gieselaukanaal om daar vannacht gratis te liggen, hier was het ook al gratis want er is geen havenmeester meer, en dat is in Kiel precies hetzelfde nou dat vinden wij helemaal niet erg hoor, want de havengelden zijn de laatste tijd net als veel andere zaken een stuk duurder geworden.

Het is 35 km naar het Gieselaukanaal en dat is zo’n drie uur varen, het trouwens wel heel rustig in het Kielerkanaal want noch van voren alswel van achteren komt geen schip ons achterop of tegemoet, en ook zijn er bijna geen wandelaars vissers of fietsers aan de wal te zien, heel vreemd.

Uitzicht op brug en sluis van het Gieselau kanaal

Na drieen een half uur komen we aan bij het Gieselaukanaaltje en vinden al snel een plekje achter een stel Nederlanders die hier ook net zijn, aan het eind van de middag ligt het aan beide kanten voor de brug met sluis vol, wij liggen gelukkig aan die kant waar schaduw is door de bomen die er staan.

Wanneer we de andere morgen, naar de douche’s gaan, blijken er helemaal geen douche’s te zijn, terwijl wij hadden gehoord dat die zo goed waren. Nou jammer dan, dan word het dus Kiel waar we wel vaker gedoucht hebben, maar het was daar niet alle keren schoon, en soms erg druk met jeugdgroepen die meevaren op de Nederlandse charterschepen,die daar ook wel gebruik van maken.De gemakkelijk te onthouden toegangscode is al de jaren dat wij daar komen altijd 4711 voor de heren en 4712 voor de dames. (au de Cologne)

Wanneer we teruglopen naar de boot raken we in gesprek met onze achterburen, en die hebben een boot gekocht in Zweden en daar zijn ze dus mee onderweg naar huis, het is echt een mooi schip niet te breed en ongeveer 10-11 m lang en van de twede eigenaar en het is het vierde bouwnummer van de wef, ze houden een heel verhaal, over wat er allemaal wel niet op en aan zit, en dat ze ook nog gesproken hebben met de eerste eigenaar die inmiddels 84 jaar oud is.

Na al hun verhalen en hun enthousiasme te hebben aangehoord, gaan we weer aan boord en even later gaan we op weg naar Kiel wat we wel hopen te bereiken want we zijn er ondertussen achtergekomen dat er een complete sluiting was voor alle vaarverkeer, vanwege het plaarsen van een nieuw brugdeel in een van de bruggen net even voorbij Rendsburg.

Ik weet niet wat hier de bedoeling van is, maar de doorvaarthoogte word wel hoger.

Na op internet te hebben gekeken blijkt dat ze dat hebben gedaan vanaf 17:00 uur s’middags tot de andere ochtend  09:00 uur en dus verwachten wij geen oponthoud hierdoor te hebben.

Inderdaad want wanneer we Rendsburg zijn gepasseerd blijkt er geen vuiltje meer aan de lucht te zijn, en kunnen we gewoon doorvaren naar Kiel waar we ons voegen bij nog een aantal wachtende jachten aan de linkerkant van de oever waar een wachtsteiger is met een betaalautomaat, maar wij hebben in Gieselau al betaald, en kunnen dus probleemloos de sluis in varen.

We moeten nog wel even wachten tot het vrachtschip dat samen met ons de sluis ingaat vast, en stil ligt en dan mogen ook wij aan bakboord gaan liggen.

Het schutten gaat snel, en even later varen we naar de de lange steiger, waar aan het einde nog een aantal plaatsen vrij zijn we liggen in no time vast aan de ronde meerpalen, en meten eerst nog maar even de diepte hier ter plekk, we hebben een meter ruimte onder de kiel, en raken hier niet aan de grond met onze 2,2 m.

Water en olie onder de vloer ! .. wat is er aan de hand.

Omdat onze boot, net als veel andere boten wel eens wat water vermengd met olie onder de motor heeft staan, en dat moet zo nu en dan wel weggehaald worden, vond zij dat er deze keer meer stond dan gebruikelijk, en daarom ging ze even door het inspectieluikje in de vloer van de Salon kijken en ontdekte dat hier ook wat water stond en dat is normaal nooit aan de orde, en moet verder worden onderzocht.

Eerst maar eens proeven of het zout of zoet water is, na geproefd te hebben vind ik dat het niet echt zout water is, en dus zou het erin gekomen moeten zijn in het Kielerkanaal, want dat is zoet water met een beetje zout vanwege de sluizen.

Wat ook kan is onze grondberoering bij Norderney, maar dat hebben we een aantal malen gecontroleerd, en de bilge was droog, ook zou het kunnen dat een van de drie drinkwatertanks bij de grondberoering lek is geraakt of dat er een vulslang los is geschoten en er zo water in de bilge is geraakt. 

Om er achter te komen dat er drinkwater uit de bakboord tank is gelekt moeen de platen hout waarop de zitkussen liggen weggenomen worden om dat te controleren.

Maar allereerst moet het droog worden gemaakt, en dat kan vie de elektrische dompelpomp die daar al jaren onder de vloerdelen ligt.

Dus nemen we het vloerdeel eruit, en sluiten we de pomp aan op onze omvormer want de pomp is een gewone wisselstroom pomp, wanneer ik hem heb aangesloten en via het drijvertje heb aangezet gebeurt er niets, en dus rommel ik er wat mee om, en dan zegt Aafke ik krijg een elektrische schok, en als ik dan ook  met mijn tengels in het water dat in de bilge staat kom, voel ik ook stroom.

Ik weet dan ook direct waar het vandaan komt , want de pomp staat aan maar draait niet, en dus zit er kortsluiting ergens in de pomp, snel ren ik naar de omvorme en schakel hem uit en haal direct de stekker erui.

Nou was dat ff schrikken !. Er zit nu niets anders op dan met een hoosvat en waterzuigende sponzen het water eruit te halen, en dat gaat prima want erg veel water staat er niet, dus na de zaak droog e hebben gemaakt, komt er niet ergens water weg.

Ook halen we de andere vloerdelen eruit, maar die blijken inderdaad ook nat te zijn, niet erg maar toch. Het is ondertussen al na tienen en we stoppen ermee

en gaan morgen wel verder met deze onverwachte lekkage. 

Omdat wij onze voorraad victualiën ook onder de vloer hadden, maken we die compartimenten nog even weer droog en doen de vloerdelen daar weer op hun plaats want daar is verder niets Te zien wat lekkage betreft.

Speurtocht naar de lekkage.

Om een uur of negen komen we uit onze kooi en na het ontbijt halen we alle kussens en spullen weg uit de Salon en haal ik de plaat weg waaronder de drinkwatertank zit, erg veel schroeven op slechtbereikbare plekken, maar als het allemaal verwijderd is blijkt het overal kurkdroog te zijn, nou dan kunnen we dat uitsluiten, ook kijk ik de vulslang en uitgang en ook de ontluchtingslang blaas ik nog maar even door.

Nu eerst koffie, en dan alles weer monteren, als het dus geen watertank is da moet het dus bij de motor vandaan komen, na het water en de olie die er boven opdreef te hebben weggehaald start ik de motor, en Aafke zegt ik zie waar het lekt, het is de wierpot die heel lichtje’s lekt aan de rand, gelijk draai ik de grote vleugelmoer aan die het deksel op de afsluitring dichtdrukt en die zat inderdaad niet meer zo vast, waarschijnlijk losgetrild vanwege de trillingen van het hele ding want er zitten wel dikke stugge aan en doorvoerslangen aan.

Direct ga ik aan de slag, en zet de kraan van de toevoerleiding dicht schroef het deksel los en ga de boel schoonmaken en met nieuwe vaseline ertussen weer monteren.

Na de motor weer te hebben gestart, is er geen lekkage meer te zien, ik stop de motor, en nu ga ik de motorruimte nog even goed schoonmaken.

Echter zit ik nu met twee emmers die voor 98 %  volzitten met water, en voor 2 % erbovenop met gelekte motorolie, maar hoe scheid ik dat even op een schone simpele manier.

Na enig nadenken ga ik het proberen om het water weg te hevelen onder het laagje olie met een plastic slang die ik bij de brandstoftank over heb gehouden, om hem recht te houden in de emmer heb ik nog wel een vlaggestokje liggen die ik met ducktape aan de slang vastplak, en met mijn vinger voor het gat van de slang houd ik die door hem door de laag olie heen in de onderste laag water weer open te doen nu even aan onderkant zuigen tot hij begint te lopen in de emmer die lager staat.

Aafke bi aan om te zuigen, en  jahoor het lukt om op deze manier het water onder de olie weg te halen, en door de vinger op de opening van de slang te houden stop je het, als je denkt dat er olie mee gaat stromen.

Op deze manier kan ik het water in de emmer zo in de gootsteen laten weglopen, het restand olie wat er nog in de emmer zit giet ik even in een leeg yerrycantje.

Nou probleem opgelost, morgen breng ik het wel even naar de millieu container toe, met alle vuile doeken in een plasticzak erbij, en dan is dit klusje geklaard.

Van Kiel naar Bagenkop in Denemarken verheid 30 zeemijlen.

Zo goed ik mij herrinner gingen we vanmorgen om ongeveer 10:50 weg aan de steiger met weinig tot geen wind, toch doen we het grootzeil direct maar omhoog en gaan we motorsailend richt Laboe, we moeten nog wel even uitwijken voor wat grote schepen, maar kunnen nog mooi een koers voor gaan liggen waarbij ook het grootzeil ons nog wat extra snelheid oplevert.

Van Franeker naar Marrekriteplekje bij Raard op 01-09-2025

Vandaag gaan we Franeker weer verlaten, en we varen om 11:25 richting de brug, waar nog twee motorjachten liggen te wachten tot de brug opengaat, En dan gaat het opeens snel, want de bomen gaan dicht en de brug gaat omhoog, en dus geef ik wat gas bij omdat de beide andere boten al bezig zijn om erdoor te varen, wanneer ik er nog 50 m vandaan ben gaat opeens het licht op rood, en gooi ik de keerkoppeling maar snel in z’n achteruit want ik wil niet de brug op mijn mast hebben.

De brugwachter op afstand, heeft mij zeker niet gezien, en dus geeft Aafke mij snel de handmarifoon aan om hem op te roepen, maar ik had de marifoon nog niet aangedaan binnen, en dus gaat dat niet meer zo snel lukken. Het is trouwens ook niet meer nodig, want de man achter z’n knoppen zet het licht nu weer op groen, en ik geef gas en vaar de brug door. Tjonge jonge jonge.

verder gaat alles goed, en we zijn al snel bij de brug van Dronrijp en na die te hebben opgeroepen, gaat die omhoog zonder lang te hoeven wachten, en een poosje later zijn we bij de brug van Ritsumazijl aangekomen en die staat nog steeds open wegens een mechanisch defect vermoed ik, want de brug staat aan beide einden op grote betonblokken ondersteund.

Bij de Slauerhofbrug moeten we ongeveer 10 minuten wachten voor we erdoor kunnen, en ook de rest van de bruggen gaat zonder lange wachttijden open ondanks dat het erg druk is met varende schepen van beide kanten. Eenmaal voorbij Leeuwarden gaan we kijken of we een geschikt Marrekrite plekje kunnen vinden voor de nacht die komen gaat, maar pas bij Raard vlakbij Dokkum is er een plek vrij, en het is nu halfvijf ondertussen en we gaan hier vannacht maar blijven liggen.

Het aanmeren gaat probleemloos, maar het is wel lagerwal hier, en de wind staat er dwars op, ook is het niet erg diep hier het water moet dus niet gaan zakken, want dan zitten we hier vast in de prut, maar we zijn altijd nog losgekomen en dat zal nu ook wel weer loslopen denk ik.

Dan is het alweer happy hour, en Aafke wil graag een wijntje met wat rivella zo halfomhalf en ik hou het maar weer bij een blonde rakker, nog wat snaaierij erbij en nu nog even lekker genieten van het zonnetje hier met mooi uitzicht over de Dokkumer EE.

Van Kornwerderzand naar Franeker terug op 29-09-2025

Het heeft vannacht behoorlijk gewaaid, en ik heb omdat ik er af moest te plassen, elke keer maar voor de zekerheid naar onze landvasten gekeken, want door deze SSE wind word het water hier natuurlijk door de wind wat hoger dan het hier was toen we aanmeerden aan deze steiger, na de dieptemeter te hebben aangezet zie ik dat er nu nog steeds hier 3.5 m water staat.

Ook zitten de lijnen en stootwillen mooi op hun plek, en ga ik met een gerust gevoel weer achter Bornholm liggen, en om een uur of acht gaat de wekker af zoals gewoonlijk, maar we draaien ons nog maar even weer om en slapen nog een halfuurtje verder.

Dan gaan we eerst maar even wat doen aan onze knorrende magen, en daarna ruimen we de ontbijtboel weer op om ons vervolgens weer wat toonbaarder maken voor onze medemensen die we vandaag ongetwijfelt weer op één of andere manier zullen tegenkomen.

We gaan maar weer terug naar Franeker, en ik ga alvast de boot vaarklaar maken door de ramen te sluiten, de marifoon aan te doen, en het volgbootje alvast van voor de boot naar de achterkant toe te brengen, en hem op korte afstand achter de boot neer te leggen zodat hij in de sluis niet tussen wal en schip komt te liggen.

We wachten tot er een geschikt moment komt om los te gooien en naar de kleine sluis te varen wanneer zich daar al meerdere jachten hebben opgelijnd om de sluis in te varen, als de sluismeester de vanaf de andere kant komende schepen er weer uitlaat om het Ijselmeer op te gaan.

Even later is het zover, en maken we los en om 12:10 varen we weg van onze steiger naar de kleine sluis aan de overkant van de haven, er liggen al ebnige schepen aan het remmingswerk, en er is nog net aan het begin ervan nog een plek vrij waar we vastmaken met een spring op de middenbolder, en later maak ik ook nog een achterlijn vast want we hebben de wind op de kont.

Wanneer de uit de sluis komende schepen zijn gepasseerd, mogen we naar binnen toe varen, en dat gaat wel met wat stress, want de Duitser die voor ons de sluis in gaat, is maar alleen, en hij wil eerst aan SB aanleggen, maar komt min of meer dwars in de sluis te liggen, en gaat vervolgens maar naar de BB zijde, en gaat daar tussen de sluismuur en een aan SB liggend schip liggen, dat hij hij dus beter direct kunnen doen.

Omdat ik ook graag aan BB wil liggen vanwege het schroefeffect, ga ik weer achter hem liggen, maar daarbij komt ons volgbootje dwars achter ons schip aan SB te liggen, en heb ik de grootste moeite om hem weer naar SB te krijgen, vanwege de harde wind die daar de sluis in waait. Gelukkig had ik hier rekening mee gehouden, en uit voorzorg alvast de pikhaak klaargelegd om dit te verhelpen, en na twee pogingen lukt het mij, maar nu komt hij tussen de sluismuur en het achter ons liggende jacht terecht, en functioneerd nu dus op die plek als stootwil.

Aan onze SB kant meert er een Allures 44 ft jacht aan, en die heeft ruimte genoeg en vormt geen enkel probleem voor ons, en nu de deuren dicht gaan, liggen we met zeven jachten in de sluis, en na het rideltje van de sluismeester gaan we langzaam omhoog, eenmaal op hetzelfde niveau laat de beste man of vrouw ons nog eens een minuut of 10 wachten, en ook laat hij nog eens een mooi zootje water de sluis in lopen zodat we weer wat omhoog gaan, maar even later gaan de deuren open, en kunnen we eruit.

Aangekomen in de wachtkamer tussen brug en sluis liggen de schepen die van buitenaf hier zijn gekomen allemaal aan de verkeerde kant liggen te wachten tot wij eruit komen, en zij er dus in kunnen, en moeten wij noodgedwongen aan de BB zijde gaan varen om hun voorbij te laten.

Ook zijn de jachten die inmiddels door de grote sluis zijn gegaan hier terecht gekomen, en dan ligt er ook nog eens een gigantisch lang schip waarmee normaal op de rivier de Rijn mee word gevaren die in zijn eentje alleen al de hele sluis vult van voor tot achter. Al met al een vervelend onrustig moment om hier de opening van de bruggen af te wachten met deze harde wind.

Eindelijk gaat dan het verkeer op de weg stoppen,h en gaan de bomen naar beneden, en net als ik denk dat er misschien iets mis is met de bruggen, komt er beweging in en draaien ze open, en kunnen we er eindelijk uitvaren. Totale schuttijd 57 minuten.

Na de voorhaven te zijn uitgevaren, wil ik de Genua afrollen, maar Aafke heeft hoge nood, en moet eerst de geit verzetten, en dus wachten we daar nog even mee, even later nadat we de Genua hebben afgerold en de motor hebben uitgezet zeilen we richting Harlingen

De wind is het eerste stukje nog wel zo, dat we het voorzeil redelijk vol kunnen houden over BB, maar een anderhalve mijl verder word het een wind die precies van achteren binnenkomt, en op een gegeven moment gaat de Genua bakstaan, en moeten we hem naar de SB kant toe gijpen, en dat gaat gelukkig mooi gecontroleerd, nu is de situatie exact andersom en dat blijft ook nog wel even zo, maar uiteindelijk moeten we nog een keertje gijpen om het zeil weer aan BB te krijgen, maar dan kunnen we het tot aan de ingang van de haven zo blijven houden, en dan rol ik hem met een aantal grote halen op, en varen richting de Tjerk Hiddessluis, en meld ik mij daar omdat we een diepgang hebben van 2,2 m en word het dus de grote sluis en de sluismeester gaat direct de sluis gereedmaken, en inderdaad zie ik even later de deuren al opengaan, en hij heeft de tussendeuren ook al dicht, nu nog de brug open en dan kunnen we al naar binnen.

Nou dit gaat wel erg snel, want de bomen voor het verkeer gaan ook al naar beneden, en ook de brug gaat al omhoog, dus geef ik gas want als zij zo snel zijn met de sluis, dan kan ik natuurlijk niet te lang wachten met het invaren, en even later hebben we al vastgemaakt. Ik heb onze achterlijn ook snel over een sport van het sluistrapje gelegt en houd daar de boot achter mee vast. En Aafke met een spring op de middenbolder van ons, dan stuur ik de voorkant naar BB zodat ze ook de voorlijn op een bolder in de sluismuur kan doen. We liggen nu vast, en Aafke gaat de spring op de middenbolder er maar afhalen, want we willen niet aan de muur blijven hangen als de schutting begint, en daar zijn ze nu net even te snel mee, want onze voorste lijn had Aafke tijdelijk even belegd om de spring eraf te halen, maar nu laten ze de sluis leeglopen zonder waarschuwingsgeluid te geven, voordat het schutten begint, en dat is niet zoals het hoort, Aafke slaagt er gelukkig in om de lijn nog net op tijd los te maken, maar wanneer ik naar mijn achterlijn kijk, zie ik dat de rubberen schokbreker die we in die lijn hebben compleet is afgebroken bij een van de einden.

Het is mij niet opgevallen dat er ergens spanning in de lijn is geweest, en ik ben dan ook erg verbaasd dat de lijn niet is blijven haken aan de trap waar ik hem om een van de ronde sporten heen had gedaan, enfin ik snap dit niet, want dat schokbreker rubber zit dicht bij de boot, en heeft nooit geen contact gehad met het trapje in de sluis, jammer maar ik heb het niet gezien, en ook geen geluid gehoord van het door de midden breken van het dikke stuk rubber.

De deuren gaan alweer open, en ik vaar de sluis uit, ik kan nu wel die sluismeester hierover aanspreken, maar wat schiet ik daar mee op, het rubber word niet meer heel daardoor, en ik heb geen verklaring van hoe het precies is gebeurt, was dat wel het geval geweest, dan had ik het misschien op hen kunnen verhalen vanwege de te snelle handeling in de sluis.

We varen nu richting Koningsbrug, en daar ligt al een boot aan de andere kant, die hem waarschijnlijk al heeft opgeroepen, en dus wachten we het maar af, en inderdaad gaat even later de brug open, en nadat het zeiljacht van de andere kant er door is, kunnen ook wij, en nog een motorboot er door.

Bij Kiesterzijl aangekomen roep ik ze op, en krijg als antwoord dat hij er direct aankomt met een opening, maar daar aangekomen duurt het nogal lang, en roep ik ze nog maar weer even op, en krijg weer een soortgelijk antwoord, maar nu gaan gelijk de lichten op rood-groen en gaan even later ook de bomen naar beneden, gevolgd door het opengaan van de brug.

De brègewipper was zeker even weg geweest om de geit te verzetten, en wil nu even z’n goede kant laten zien, ik heb geen probleem met even wachten, maar het is hier een open vlakte, en het waait hard, en met de wind dwars inkomend is het dan houden en keren als je stil ligt, maar ja dat weet, en ziet die man niet die daar achter z’n monitors zit.

Onderweg zijnde naar de Frisiabrug zien we een hoge kraan midden in een maisveld staan, die een mast van de elektische hoogspanningskabels overeind aan het houden is, want een paar dagen eerder is er een boot met een kraan erop, tegen de hoogspanningskabels gevaren met als gevolg dat Franeker en een deel er omheen zonder stroom kwam te zitten, en ik denk dat dit muisje nog wel eens flink staartje zal kunnen hebben.

Gelukkig zijn er geen doden of gewonden gevallen, maar er waren wel veel dode vissen in het water hoorden we van de Havenmeester later toen we aanmeerden in de gemeentelijke jachthaven aan de tûnen.

Het is nu tegen vieren, en we hadden een voorspoedige reis hier naartoe, en wat we morgen gaan doen zien we wel, ik vermoed dat we naar Harlingen Haven gaan met de trein want dat is natuurlijk ideaal, we zijn dan direct bij de feestelijkheden die daar morgen op het programma staan. Wel is het zo dat we niet te laat terug kunnen want Marina heeft morgenavond om 18:15 van haar werk een etentje in het Wokrestaurant in Zwartewegsend wat vroeger Motel E10 was, maar nu een Wokchinees is dus.

,

Een dag voor de sluis van Kornwerderzand op 28-08-2025

Vandaag begint laat, want we slapen maar een keertje uit, en daardoor zitten we tegen tienen pas aan ons ontbijt, en daarna wassen en de kleren aan, als we naar buiten kijken door het raam van de salon zien we dat het baggerschip alweer op z’n plek ligt en alweer de ene na de andere bak leegkiepert in z’n eigen laadruim waar hij bovenop heen en weer rijd met zijn dragline.

We gaan maar even buiten zitten te niksen, en te kijken naar al die boten, en bootje’s die de sluis in en uitvaren want het is nu bijna weer HW Aafke leest wat in haar boek, en ik zit wat op mijn telefoon te kijken naar de weerberichten voor morgen, en te bedenken wat we nu eigenlijk hier verder op het IJselmeer willen doen.

We hebben het eigenlijk wel zo’n beetje gehad wat betreft de weersomstandigheden, want er staat in tegenstelling tot de weersberichten bijna geen fatsoenlijk weer om een beetje leuk te zeilen, en voor anker gaan met deze windrichting is aan deze kant niet erg verstandig, dus denken we er over om maar weer richting Harlingen en/of Franeker te gaan, want vandaag zijn de visserijdagen in Harlingen geopend, en misschien is dat wel leuk om daar weer eens naar toe te gaan.

Intussen krijgen we zo nu en dan wel een andere boot achter ons te liggen, maar die blijven meestal kort, en daar krijg je dus geen contact mee, wat we nog wel even moeten doen, is de radarreflector even weer vastzetten want één van de elastieken waar hij flexibel mee is opgehangen is doorgesleten, en nu hangt hij er niet goed bij, dus moet ik Aafke even een eindje de mast indraaien met het bootmansstoeltje, echter als we daar mee zullen beginnen begint het te regenen en stellen we het even uit.

Gelukkig duurt het niet lang en word het weer droog, ik had even eerder al wat voorwerk verricht, maar nu moet Aafke naar boven om het elastiek te vernieuwen en dus ga ik het bootsmanstoeltje voor haar in gereedheid brengen. Even krijgen wij nog advies van een schipper die nu achter ons ligt met zijn boot zonder mast, maar wat hij adviseert kan helaas niet, en dus gaat Aafke omhoog tot aan de eerste zaling en dat valt reuze mee om te doen voor mij.

Eenmaal op hoogte van de Echosounder ziet ze dat het andere elastiek ook niet meer is, dan het er zo op het oog uitziet, en ga ik naar binnen om daar ook maar even een nieuwe voor te maken, die ik via het vlaggelijntje naar boven toe trek. Aafke heeft ondertussen de andere al op z’n plek, en doet nu ook deze er weer even aan, en dan is dit karweitje ook weer geklaart.

Ik laat haar naar beneden zakken aan de grootzeilval, en tuig het zaakje weer af, en we bergen alles weer op z’n plek in de SB achter bakskist. We kunnen nu wel even een dronk uitbrengen op het slagen van deze operatie met een jeweethetwel.

Waneer we die hebben geconsumeerd, gaat Aafke een paar boterhammen maken met gebakken eieren, want ze had snert op het menu staan, maar had daar opeens geen trek meer in, ik wel, maar ik pas mij wel aan.Intussen is de schipper van de boot achter ons even naar ons toegelopen, en vraagt wat het voor geting is, en of dat misschien van of in onze mast is, nou dat kan wel kloppen want wanneer wij de wind dwarsscheeps binnenkrijgen gaat dat soms vervelend klingelen en ook schud de mast erg.

Ik leg hem uit wat we daar tegen doen, n.l. We hijsen een dikke stootwil in de mast ter hoogte van de radar, en de reflektor en die verstoord de wervelingen van de wind die langs de mast waaien, en dat help in 90% van de gevallen, maar nu heb ik omdat ik het grootzeilval heb gebruikt om Aafke mee op te hijsen vergeten hem er weer in te doen, en vandaar dat het nu weer klingelt.

Ik zeg tegen hem, dat hij daar geen last van heeft, want zijn mast ligt eraf, en dan gaat hij ons vertellen wat daar de oorzaak van is en die is niet zo mooi.Toen hij deze week naar Vlieland aan het zeilen was is er een grote onder Belgische vlag varende Urker kotter tegen hem aangevaren, en die heeft hem ontmast, gelukkig was er behalve hemzelf niemand aan boord, en kon hij de vallende mast ontwijken. Gelukkig waren de hulpdiensten binnen 10 minuten ter plekke en die hebben hem geholpen om de zaak te beredderen, en hebben hem vervolgens naar Terschelling gesleept met alles wat er was overgebleven van de mast, zeilen, en verstaging etc, etc.

Hij was nu onderweg terug naar zijn thuishaven, maar blijft hier vannacht maar liggen en gaat morgen weer verder. De kotter was fout zei hij, en dat zou best kunnen want die vissers hebben maar twee standen op hun gashandle, vol gas, of op stop.

Nou ik wens hem veel succes met de averij van zijn boot, en goede zaken met de verzekering toe, want bij dit soort dingen moet je goed je best doen om het een en ander vergoed te krijgen, en niet accoord gaan met aftrek bij nieuw voor oud.

Dan gaat hij nu wat eten, zegt hij, en ook wij gaan onze boterhammen die ondertussen al koud zijn geworden opknagen.

Een dagje in Workum op 26-08-2025

Vandaag krijgen we visite van iemand, die een familielid van ons allebei is, en hoe dat in elkaar steekt daar ga ik maar geen uitleg over geven, want dat is nogal ingewikkeld, wel zorgt het er voor dat we om 10:00 uur klaar moeten zitten met de koffie bruin.

Normaliter is het zo, dat wij bij haar langs gaan, maar deze keer hebben we haar bij ons uitgenodigd, en als Aafke even na tienen eens even gaat kijken waar ze blijft, blijkt ze vlakbij op een bankje te zitten, en gaat Aafke haar even tegemoet.

Omdat Wieke want zo heet ze, al 89 levensjaren oud is, is ze hier lopend naartoe gekomen, en zit nu even uit te blazen, maar wanneer ze aan boord komt is dat niet meer te merken, en we gaan maar buiten in de kuip zitten waar nu de zon schijnt.

We zitten er nog maar net, of er vliegt iets langs ons heen, en als ik ga zoeken wat het was en waar het gebleven is, zie ik het zitten op Wieke haar Blouse, het blijkt waarrempel een Sprinkhaan te zijn, niet zo’n beest volgens mij die in grote getale alles opvreten, maar gewoon een groene sprinkhaan. Ik probeer hem te pakken, maar dan vliegt hij ook nog eens naar binnen toe, en gaat op de brandblusser zitten, weer probeer ik hem te pakken, maar nu vliegt hij verder naar binnen, ik erachter aan en dan kiest hij eieren voor z’n geld en vliegt naar buiten toe en is foetsie.Zo dat was dus even een onderbreking, en dan is er koffie.

Meestal komen we in het voorjaar bij Wieke langs, maar dit jaar was het in mei nog erg koud, en zijn we niet het Ijselmeer op geweest, toen we begin mei bij Marina in Franeker een aantal dagen waren voordat we naar Denemarken zijn vertrokken.

Er word dan ook heel wat afgekletst gedurende de tijd dat ze bij ons aan boord is, en na de koffie, met de daarbij door haar meegebrachte Oranjekoek gebakje’s, blijft ze ook nog even een kop soep met wat boterhammen met spiegelei eten, en dan gaan we om een uur of twee met haar meelopend naar haar huis toe, wat niet zo ver vanaf de Aldi af is hier in Workum.

Daar aangekomen nemen we afscheid van elkaar, en gaan we naar de winkel om de nodige inkopen te doen, want we zijn er bijna weer doorheen wat brood, fruit, en bier betreft.

Gelukkig hebben we onze boodschappenkar bij ons en hoeven we niet te tillen, maar rollen ze mooi achter ons aan, ook nemen we de kar mee naar het museum van Jopie Huisman, waar nu ook werken zijn te zien van de schilder Henk Helmantel uit Westeremden.

We maken nu weer eens gebruik van onze VIP kaarten van de Vriendenloterij en dat willen we in de toekomst nog meer gaan doen.

Daar aangekomen, mogen we onze boodschappenkar ergens op een veilige door de vriendelijke Caissière aangeboden ruimte neerzetten, zodat we daar geen gesleep mee hebben in het museum.

Ook krijgen we elk een apparaat mee waarmee je bij elk schilderij uitleg krijgt van de schilder zelf, en dat is wel uniek te noemen.het werkt via Bluetooth en je hoeft hem maar bij een contactpunt te houden, om de zaak op te starten, erg handig.

Oude kleding aan een deur opgehangen

We waren hier vele jaren terug ook wel eens geweest, met als ik mij goed herrinner met Joh en Saskia uit Australié die toen bij ons aan boord waren en waarmee we ook in Hindeloopen en Terschelling zijn geweest toen, maar ook met Ralph en Ava zijn we er misschien wel geweest

Allerlei verschillende mensen, er is er geen één dezelfde

Het is allemaal weer prachtig om te zien, hoe een voddeboer zulke mooie dingen op een stuk board kan weergeven dat het net lijkt of het geschilderde er inderdaad zelf hangt, of staat. En ook zijn de voorwerpen die hij heeft geschilderd bij de meeste werken fysiek aanwezig.

De oude lappenpop een meesterwerk van Jopie Huisman

Wat Henk Helmantel betreft, is dat weer een heel andere schilder, hij werkt veel met licht en donker in zijn schilderijen terwijl dat bij Jopie Huisman nergens voor komt.

Het licht en het donker op deze compositie is erg goed weergegeven

Na anderhalf uur houden we het voor gezien, en zoeken we ons boodschappenkarretje weer op, en vertrekken we op weg naar het rommelmarktplekje bij de kerk, waar we maar weinig van onze gading is te vinden, alleen koopt Aafke weer twee pillen van boeken waar ze wel weer even zoet mee is.

Ook hadden we ons zelf beloofd, om naar de visboer te gaan die recht tegenover de kerk aan de hoofdstraat zit, om daar kibbelingen te scoren, maar omdat Wieke ons heeft vertelt dat er een nieuwe uitbater in zit, is het wel een gokje dat die net zo goed is als degene die er voorheen de visbaksels uitdeelde, en wij houden uiteraard niet van misbaksels.

Daar dan aangekomen stap ik naar binnen, en ik moet even wachten tot ik aan de beurt ben, Aafke had gezegd dat een portie kibbelingen € 12,= koste, maar het blijkt dat er drie soorten zijn in keuzebakje’s n.l klein, middel, en groot en de grote kost geen € 12,= maar met saus € 10,= nou denk ik dan moeten we die maar eens even proeven, en bestel ik 2 x groot voor € 20,=

zelfportret van Henk Helmantel

Het duurt nog wel 10 minuten voor die van ons uit de frituur komt, maar tjonge jonge wat een grote stukken, Ik neem ze aan en loop naar buiten, waar Aafke al zit te wachten, en zet de bakje’s op het tafeltje, en dan gaan we er eens even lekker voor zitten.

Nou deze nieuwe uitbaters die allebei nog vrij jong zijn, krijgen van mij een dikke pluim, want de stukken vis die tegenwoordig de naam kibbeling hebben, smaken voortreffelijk en zijn ook niet te zout en dat vind ik persoonlijk wel fijn, en ook de saus is prima

Na nog even te zijn bekomen van deze toch wel min of meer flinke kluif, pakken we onze kar, en lopen we naar de boot en het is nu bijna 18:00 uur en de Havenmeester zal zo meteen ook wel weer langs komen, en dan wil ik nog wel even met hem in conclaaf over de met meer dan 50% gestegen prijs van het havengeld hier.

Een blik onderweg in de etalage van een verzamelaar van oude auto’s

Het is ondertussen al tijd geworden voor een blonde rakker, en na die achter de vis te hebben aangegoten, ga ik even een klein tukje doen in de laatste zonnestralen van vandaag, wanneer het dan bijna acht uur is en de havenmeester nog steeds niet is komen opdagen, gaan we maar binnenzitten, want er komen vervelende insecten die ons bloed willen opsnaaien en dat lijkt ons niks.

Morgen zien we de beste man misschien al wel om zeven uur s’morgens, net als altijd in Kiel, nou we wachten het maar af.

Van Workum naar Kornwerderzand op 27-08-2025

Vanmorgen worden we lekker uitgerust wakker, want het is hier aan de lange steiger voor de brug met sluis erg stil s’nachts, dus zijn we weer helemaal fit om te gaan zeilen, nadat we onze boterhammen naar binnen hebben gewerkt.

Ik had vanmorgen vroeg de Havenmeester verwacht, maar het is nu al na negenen, en hij heeft zich nog steeds niet laten zien, nou we wachten tot 09:30 en dan varen we dus maar weg zonder te hebben betaald.

Het is nu halftien, en we gaan eerst maar even ons bootje, wat voor tussen de punt van de boot en de steiger ligt langszij vastmaken, en dan start ik de motor en halen alle meertouwen los, met als laatste de spring, en dan vaar ik achteruit om de boot hier ter plekke te draaien. Door nog even een keer vooruit, en daarna weer achteruit te varen, kunnen we weer richting het IJselmeer varen en nadat Aafke het volgbootje weer achter de boot heeft vastgemaakt geef ik gas en varen we via het Zool naar de plek waar we richting Kornwerderzand op kunnen.

Daar aangekomen rollen we de Genua af, en zet ik de motor uit en dan zeilen we met een windje van 10 knopen en een snelheid van 5 knopen die kant op. De wind is SSE dus bakstagwind het hele stuk. Ik laat dan ook de automaat het stuurwerk doen, en ga alleen maar uitkijk houden.

Het is nog niet erg druk hier, maar dat word straks wel anders denk ik, want het is mooi zonnig weer, en het is om ongeveer 13:00 uur HW dus word het denk ik druk bij de sluis, maar wij willen zien of we daar vandaag aan de steiger kunnen gaan liggen, want ankeren is met deze wind aan deze kant van het IJselemeer geen optie omdat de hele kust hier nu lagerwal is, en er staat ook een behoorlijke golfslag, dus niet ankeren, maar liggen aan de steiger lokt ons wel aan.

Het is ongeveer 7 mijl naar onze bestemming en dus zijn we er om een uur of halftwaalf wel vermoed ik, en dan maar hopen dat er nog een plekje vrij is daar, want met hooguit vier jachten is de steiger helemaal bezet, en om tegen iemand aan te gaan liggen kan uiteraard wel, maar als die opeens weg wil, dan kun je niet even voor een langere tijd van de boot af, want Aafke wil ook even kijken of de bramen hier al zo rijp zijn dat we ze kunnen plukken.

Tegen twaalfen liggen we vast aan de steiger, ondanks dat er steeds meer jachten in en uit de sluis komen en gaan, is de steiger leeg en kunnen we zo dicht mogelijk bij het einde aanmeren, ze zijn hier in de voorhaven met een groot schip met een dragline erop, de boel in de hoek aan het baggeren waar wij eergisteren vastliepen, ze hebben zeker gezien dat wij daar vastzaten!.

Een poosje later krijgen we buren, die hier even tijdelijk gaan liggen om hun beurt af te wachten wanneer de sluis weer word klaargemaakt voor hun. Ik vind de constructie van hun achterste beugel waar hun zonnepaneel op zit, en hun bootje aanhangt best wel handig bedacht, want de achterste beugel is neerklapbaar, en zo kun je het bootje mooi omhoog trekken boven de spiegel van de boot. Ik neem er dan ook maar wat verschillende foto’s van om het eens goed te bekijken.

Wij willen eigenlijk wel van ons bootje af, en weer een rubberboot aanschaffen, want die zijn stabieler, en ook lichter te hanteren.

We liggen hier anders mooi, want er is veel te zien hier, met al die grote twee en driemasters die hier af en aan varen vanaf Harlingen naar Kornwerderzand, en andersom natuurlijk, en dat zijn dan ook met HW en LW de drukste tijden.

Aafke is even de wal opgegaan, om te kijken of er al rijpe Bramen aan de vele struiken zitten die hier welig tieren, en na een uur is ze al weer terug, want er zijn wel veel bramen, maar er moet nog wel wat zonneschijn aan te pas komen om ze rijp te maken.

Ondertussen is het alweer Happy Hour geweest, dus maar snel even wat blonde rakkers pakken, en wat komkommerschijfje’s met knoflooksaus, plus wat toastje’s met brie erop. Aafke heeft ondertussen een nieuw verband om haar pink gekregen, waarbij we de wond ook weer even goed konden bekijken, het zag er wel wat blauw uit, maar het lijkt goed te komen op deze manier.

Aafke gaat nu bezig met ons avondeten, en dat word Nassi Goreng met kipvlees en wat daar zo allemaal bij hoort, het word weer een feestmaal, en ik moet mij beheersen om niet te veel ervan te eten, en zo houden we ook nog aardig wat over voor later.

Om acht uur kijken we even naar het journaal, en het zijn weer allemaal vreselijkste beelden en verhalen, het word tijd dat we weer wat leuks op de TV kunnen bekijken, dan al die ellende in de wereld.

Van Kornwerderzand naar Workum op 25-08-2025

Na een goede nacht te hebben geslapen hier achter het anker, worden we vanmorgen wakker om een uur of halfnegen, en Aafke heeft ook een goede nacht gehad gelukkig, nu eerst maar even wassen en de kleren aan, en dan gaan we maar even wat boterhammetje’s achter en onder de kiezen proppen, rijkelijk bevloeid met hete thee.

We gaan nu eerst het schip klaarmaken om te varen, dus ramen dicht aan de zijkant van de boot, handschoenen opzoeken om het anker zo meteen te ligten en ook haal ik alvast de ankerbol van de Genua schoten af.

Na de motor gestart te hebben, en Aafke achter het roer staat, ga ik de ketting meter voor meter met de hand aantrekken en ophalen, en dat is met de vrije uitloop van gisteren nogal wat meer dan gewoonlijk dat weer naar boven moet worden gehaald.

Als ik zie dat de ketting loodrecht naar beneden staat roep ik tegen Aafke dat ze even wat naar voren moet varen om het anker er uit te trekken, en dat lukt en ook de laatste meters verschijnen boven water met aan het eind een mooi schoon anker, dat ik met een flinke haal aan de ketting op zijn plaats trek. Nu nog even het stuk staal een eindje optillen, en dan valt het mooi op z’n plek

snel de borgpen er doorheen en ook nog even de splitpen door de borgpen steken zodat het anker niet meer op z’n eigen houtje naar beneden kan gaan.

Aafke heeft ondertussen al een eindje gevaren naar de ingang van de haven, om te zien of er misschien nu wel een plek vrij is aan de steiger voor jachten, maar helaas liggen er drie schepen aan vast die of blijven liggen, of wat ook kan, dat ze wachten om de sluis binnen te varen zodra dat mogelijk is, dus vissen we weer achter het net, en het ligt hier alweer behoorlijk vol met schepen die de sluis in willen om vervolgens denk ik via Harlingen naar de eilanden Vlieland of Terschelling te gaan met stroom mee vanaf Harlingen. We houden het dan ook maar voor gezien, en ik wend de steven om richting Workum te gaan, en vaar de haven weer uit.

we besluiten om het maar simpel te houden vandaag, omdat ik nu ook de taken van Aafke min of meer moet vervullen, en haal eerst maar alle stootwillen van de beide relingkanten af en breng die naar de kuip toe, dan ga ik de voorste landvasten en de drie stootwillen die normaal in de ankerbak bivakeren ook daar weer een plekje geven. Dan ga ik de Genua afrollen, en dat kan ik ook nog wel alleen doen zonder dat Aafke mij daarbij helpt.

Ik had gehoopt dat de beloofde 10-12 knopen wind nu zou komen waaien, maar het blijft hangen op hooguit 6 -7 knopen wind en daar loopt de Marilena niet op weg, en de hoogste snelheid is tot nu toe 4,2 mijl. Ook kan ik de beoogde koers net niet bezeilen, en dat word dus kruisen. Al met al blijft het de hele rit naar Workum toe een piano an actie zonder einde, maar we hebben er mooi weer bij, en ja tijd hebben we ook zat natuurlijk, alleen het geduld word erg op de proef gesteld, en wanneer we bijna bij de ingang van het Zool zijn valt de wind helemaal weg, en start ik de motor om het laatste stukje te motorsailen, bij het Zool aanbeland stop ik de motor weer, want nu hebben we de wind wat beter in de zeilen en varen we toch nog richting Haven.

Het is echter weer van korte duur, want de wind laat het nu helemaal afweten, en dus rollen we de Genua weg en slaan de motor weer aan en pruttelen het laatste stukje tot we bij de steiger aankomen, en daar is nog net een plekje voor ons waar we aanmeren tussen twee andere jachten, na wat gedoe met de lengte van de lijnen liggen we vast en nu moet ook ons volgbootje nog een plekje hebben, en die brengen we naar de voorpunt toe waar hij precies tussen de steiger en de boot past.

na een poosje naar de langs ons heen varende boten te hebben gekeken, komt er opeens een jacht aan dat graag naast ons wil aanmeren, en dat blijk waarrempel een Janneau sun legende 42 ft te zijn bijna net zo eruitziend als ons schip, alleen is hij wat jonger en heeft ook een andere spiegel. We raken in gesprek met de eigenaren, en die hebben het schip ook uit Griekenland vandaan, deze is er zelfs gebouwd wat ik van ons schip niet weet!. Ook hebben ze hem al bijna net zo lang als dat wij ons schip hebben, nou dat is leuk. We wisselen nog van allerlei bijzonderheden uit van de boot, maar ze willen nog even naar het dorp lopen voor het een en ander en wellicht spreken we ze nog morgen.

Dan is daar opeens de Havenmeester die natuurlijk geld van ons wil hebben, en ik had net van onze buurman gehoord dat hij in Medemblik 33 euro neer moest tellen voor een overnachting en dat hij dat wel erg veel vond, en dat vond ik dus ook.

De Havenmeester vraagt mij hoelang de boot is, en ik zeg 12 m en daar krijg ik geen reactie op, maar hij zegt even later dat hij graag € 29,20 van mij wil hebben, en daar word ik echt niet blij van, want vorig jaar betaalde ik dezelfde Havenmeester € 20,00 en nu vraagt hij opeens in ėén jaar tijd, een verhoging van bijna 50% !. Later wanneer ik op internet kijk heeft hij mij zelfs nog gematst want de prijs op internet staat op € 29,10 maar ook nog excl toeristenbelasting van € 2,= p/p dus 29,20 + 4,= is € 33,20

Ik weet niet waar dit heengaat met zulke nergens op lijkende prijsverhogingen, maar mij zullen ze na vandaag niet meer in Workum zien, en ik denk mijn buurman ook niet.

Dan is het alweer Happy Hour, en We proosten maar weer op Aafke haar kleine pink, die zich nog steeds rustig houdt, maar we blijven er wel goed op letten. We eten vanavond maar iets makkelijks want de kok is een beetje onthand zullen we maar zeggen.

.